Balangkas
I. Ang Pambansang Demokrasya bilang Pampulitikang Linyang nagbubuklod sa KPD
A. Maikling Repaso sa Pangkasaysayang Pag-unlad ng Pakikibaka para sa Pambansang
Demokrasya
B. Ang Kahulugan ng Pambansang Demokrasya
K. Ang Pagkilala sa mga Pwersang Nagtataguyod sa Pambansang Demokrasya
D. Pangangailangan para sa Nagkakaisang Prente
II. Pangkalahatang Prinsipyo, Layunin at Tungkulin
III. Prinsipyong Pang-organisasyon
IV. Pag-oorganisa ng KPD
A. Proseso ng Pagsapi at Rekisito sa Pagtatayo ng Balangay ng KPD sa iba’t-ibang antas
B. Istrukturang Pang-organisasyon
KILUSAN PARA SA PAMBANSANG DEMOKRASYA
Pormal na inilunsad ang KPD noong Hunyo 10, 1998 sa Abelardo Hall ng Unibersidad ng Pilipinas sa Diliman, Quezon City. Dinaluhan ito ng halos dalawang libong (2000) Pilipinong nagmumula sa iba’t-ibang sektor ng lipunan.
Unang nailatag ang mga balangay ng KPD sa mga probinsya ng Gitnang Luzon. Mabilis itong lumawak sa mga maralitang komunidad sa Metro Manila. Sa kasalukuyan, nakalatag ang mga pormasyon ng KPD at mga pormasyon ng mga sektoral na organisasyong kasapi nito sa kamaynilaan, timog katagalugan, hilagang luzon, sa kabisayaan at lumalawak pa. Ang pagkakatayo ng grupong pang-organisa sa Mindanao ang nagkumpleto sa pambansang katangain ng KPD. Sa matagumpay na Unang Pambansang Kongreso ng KPD na inilunsad noong Disyembre 10-12, 2001 sa Baptist Camp, Mariveles, Bataan, buo ang representasyon ng lahat ng sektor ng lipunan at mga istratehikong probinsya at syudad mula sa 200 delegado na nagsidating.
Mula nang itatag hanggang sa kasalukuyan, nagkamit ng mga tagumpay ang KPD sa pagsusulong ng mga pakikibaka ng mamamayan. Dahil dito, nagtatamasa ito ngayon ng respeto ng iba’t-ibang sektor ng mamamayan bilang pwersa sa pagbabago.
I. Pambansang Demokrasya: Ang Pampulitikang Linyang Nagbubuklod sa KPD
A. Maikling Repaso sa Pangkasaysayang Pag-unlad ng Pakikibaka para sa Pambansang Demokrasya
Ang Pilipinas ay isang pampulitikang entidad na iniluwal ng pangkasaysayang pag-unlad ng pakikibaka ng sambayanan laban sa kolonyalismo. Nagkahugis ito nang mabilis sa huling bahagi lamang ng ika-19 na siglo nang mailunsad ang tinatawag na Kilusang Propaganda na nanawagan ng reporma sa paghaharing teokrasyang kastila.
Ang kawalan ng pambansang kamulatan at identidad ng sambayanan ang malaking salik sa mabilis na pagkakagapi ng mga Pilipino. Panghahati (taktikang divide-and-rule), espada at krus ang ginamit ng mga kolonyalistang Espanyol upang maghari at gapiin ang nasyunalismong Pilipino. Kaagad na nahimok ng mga kolonyalista ang lokal na naghahari dahil sa kanilang palasukong aktitud sa mga dayuhan. Mula sa mga lokal na namumuno, umusbong ang “principalia” sa bawat pueblo at baryo. Ang mga naghaharing ito na may pribadong pag-aari at nag-aangkin ng limitadong makauring kalayaan (class freedom) ang naging katulong ng mga mananakop sa pagpapanatili at pagpapairal ng kolonyal na kaayusan.
Kinailangan munang makapangibabaw ang kamulatan ng mamamayan mula sa makitid na utak-barangay (barangay mentality). Ginamit ng mga kolonyalistang Espanyol ang ganitong pag-iisip at naipatanggap ang pyudal na pagsasamantala bilang sagradong obligasyon. Magkalangkap na marahas na paghahari at paggamit ng relihiyon at kultura na inilako ng mga misyonaryo ang naglubos sa pagsikil sa kaisipan at damdaming makabayan ng mga Pilipino.
Gayunpaman, ang pagsasamantala’t paninikil na ito ang naging dahilan din ng paglawak ng saklaw, pagdami at pagdalas ng mga isporadikong paglaban ng mamamayan. Sa kalaunan, naibagsak ng mamamayang Pilipino ang kolonyalismong Espanyol. Mahalaga ang ambag ng mga aktibistang kumilos noon sa paglilinaw ng kalagayan ng bansa at pagpapaalab ng damdaming makabayan ng sambayanan.
Ang Rebolusyong 1896 ang naglubos sa pag-usbong ng bansang Pilipinas. Bunga ito ng pagrurok ng mga isporadikong paglaban ng mamamayan sa iba’t-ibang bahagi ng bansa sa loob ng 350 taong paghahari ng kolonyalismong Espanyol.
Sa kabila ng paninikil ng kolonyal na pamahalaang Espanyol, palihim na naorganisa ang Katipunan at inihudyat ng “Sigaw sa Pugadlawin” ang paghiwalay ng Pilipinas sa kolonyalismong Espanyol nuong Agosto 23, 1896.
Totoong kung babalikan ang paglaban ng Pilipino sa Espanyol, palaging nagagapi ng mga kolonyalistang Espanyol ang pakikibakang masa ng mamamayan sa loob ng tatlong siglo. Gayunpama’y hindi maitatatwa na nang mailunsad ang Rebolusyong 1896, sa pamamagitan ng kombinasyon ng tamang pwersa, kahilingan at programa, naibagsak ang kolonyalismong Espanyol. Ang masang Pilipino ay nagkapit-bisig laban sa komon na kaaway-- ang pyudal na pagsasamantala sa mga magsasaka at ang pwersadong paggawa na ipinataw ng mananakop.
Inagaw ng Imperyalistang Estados Unidos, na dumating sa Pilipinas sa pinakahuling yugto ng pananagumpay ng Pilipino laban sa Espanyol, ang ating kalayaan bilang bansa. Ibayong humirap ang kalagayan ng mamamayang nagsisimula na sanang mamuhay ng nagsasarili at malaya sa pagdating ng Estados Unidos. Dahil sa mas malakas na kapangyarihang militar at industriyal na astang ‘liberal’, kaagad nalinlang ang mga ‘ilustrado’ na noo’y siya nang nasa liderato ng rebolusyon. Ang panlilinlang na itong nababalot sa mga palamuti tulad ng ‘manifest destiny’ at ‘benevolent assimilation’ ang pumaslang sa mahigit 250,000 Pilipino (sa ilang istorikong pananaliksik, triple ang laki ng bilang: 600,000) na ginugulan ng $600M at gumamit ng 126,468 tropang pandigma – na halos kahalintulad ng pwersa ng imperyalistang US sa rebolusyong Biyetnames nuong 1960’s.
Ang nabubuong dugo ng sambayanang Pilipino sa mga kamay ng mananakop na Amerikano ay hindi pa ganap na nabibigyan ng pambansa-demokratikong katarungan. Ngunit ang kasaysayan ang magtitiyak na mapapasakamay ito ng api at pinagsasamantalahang mamamayan.
Ilusyon lamang ang ipinagmamalaking pampulitikang istabilidad ng kasalukuyang rehimen. Kung may antas man ng istabilidad sa poder ng gobyerno, ito’y sapagkat may inabot silang antas ng konsolidasyon sa kabila ng nagpupuyos na sambayanan. Ang ganitong pampulitikang istabilidad sa ‘poder ng kapangyarihang pampulitika’ ay bunga ng paggamit ng epektibong mga pamamaraan at kasangkapan ng Estados Unidos sa pagkontrol ng pulitika, ekonomya at kultura ng bansa. Gayunpama’y hindi ito nangangahulugang mapananatili ng kapangyarihang lokal at ng Estados Unidos ang kanilang paghahari sa habampanahon. Habang lumalakas at tumataas ang antas ng teknolohiyang ginagamit sa pagsasamantala at pandarahas, lumalakas din ang batayan para sa pag-aalsa ng mamamayan na siyang lubusang magpapahina sa imperyalistang dominasyon at katutubong pagsasamantala.
Ang pambansa-demokratikong kilusan ay di lubos na nagapi kailanman ng imperyalismong US. Pinatitibayan ng kasaysayan na ang pambansa-demokratikong kilusan ang tunay at seryosong nagtataguyod ng pursigidong paglaban sa pagsasamantalang dayuhan at lokal. Samantala, dahas ng kapangyarihang militar ang itinutugon ng imperyalsimong Estados Unidos at mga lokal na galamay nito sa mga lumalaban sa kanya habang nagkukunwang taggapagtanggol ng kalayaan at demokrasya sa buong daigdig.
Ang kasaysayan ng sambayanang nagtataguyod sa pambansang demokrasya ay tigib ng kadakilaan. Sa nakalipas, makikitang naisasakatuparan lamang ng US ang supresyon ng rebolusyong Pilipino sa kolaborasyon ng mga lokal na naghahari.
Ang kabuhayang Pilipino na kontrolado ng Estados Unidos ay patuloy na nakalugmok dahil sa paglala ng pambansang ekonomyang ‘import-dependent, export-oriented’, pag-asa sa dayuhang pautang at kapital at lansakang pagtatambak ng mga ‘imported surplus goods’ mula sa US at iba pang industriyalisadong bansa.
Ang ganitong klase ng ekonomya’y nagsasamantala sa mura at supil na lakas-paggawa, nagpapahigpit sa monopolyo ng iilang asendero sa malalawak na lupang sakahan, at nagpapalawig ng akumulasyon ng kapangyarihang pampulitika sa kamay ng mga burgesya-kumprador at panginoong-maylupa na pangunahing kakutsaba ng imperyalismong US sa pangangasiwa ng estadong nagpapanatili sa mala-pyudal at malakolonyal na lipunan.
Ang pangunahing dagok ng pambansa-demkratikong kilusan ay sa imperyalismong Estados Unidos at lokal na mga pwersa nito dahil sila ang pangunahing nagsasamantala’t nang-aapi at nagsasadlak sa sambayanan – laluna sa mga manggagawa’t magsasaka – sa masidhing kahirapan.
B. Ang Kahulugan ng Pambansang Demokrasya
Niyayakap at isinusulong natin ang pambansang demokrasya bilang pampulitikang linya at tanging tiyak na landas tungo sa tagumpay ng masang anakpawis para sa pagkakamit ng kanilang mga kapakanan at adhikain.
Pambansa dahil naglalayon ng paglaya ng lipunan at bansa sa kontrol at dominasyon ng imperyalismo. At demokratiko dahil tinitiyak ang saligang karapatan sa pag-aari at pagsasaka ng sapat na sukat ng lupa ng malawak na masang magbubukid, sa pamamagitan ng pagwasak sa pyudal na monopolyo sa mga lupain ng iilang panginoong maylupa at pamamahagi sa mga ito sa mga magbubukid na wala o salat ang lupang sinasaka. Ginagarantiyahan din ang mga demokratiko at batayang karapatang sibil (basic civil rights) ng lahat ng mamamayan, gayundin ang kanilang malawak na partisipasyon sa pag-guhit ng kanilang kinabukasan sa pamamagitan ng demokratikong pamahalaang bayan.
Ang pambansang demokrasya ay kinakailangang (necessary) yugto sa pakikibaka ng mamamayan para sa katarungang panlipunan. Sa balangkas nito, maisusulong ng bansang Pilipino ang mga demokratikong karapatan at ganap na panlipunang kasarinlan ng sambayanan. Walang tunay na repormang agraryo at pambansang industriyalisasyong magaganap hangga’t hindi lubusang nalalansag ang imperyalistang paghahari sa Pilipinas.
Ano kung gayon ang ating mga tungkulin bilang mga pambansa-demokratikong aktibista at kasapi ng KPD?
Sa pinakasimpleng kahulugan nito, saligang tungkulin nating ipaglaban ang pambansang kasarinlan sa lahat ng aspeto ng lipunan, at pangalawa, ipatupad ang tunay na repormang agraryo bilang pangunahing nilalaman ng demokratikong pakikibaka sa yugtong ito ng nagpapatuloy na rebolusyong Pilipino.
K. Pagkilala sa Pwersang Nagtataguyod ng Pambansang Demokrasya
Madaling sabihing magtatagumpay ang pambansa-demokratikong kilusan sa pamamagitan ng pagtataguyod ng sambayanan. Ngunit sino ang tinutukoy nating sambayanan?
Ang sambayanan ay binubuo ng mga uri, sektor at pwersang popular o demokratiko sa lipunan.
Ang mga magbubukid at manggagawa ang pinakamarami sa lipunan – sila ay 90% ng populasyon. Sila ang pinakaapi at pinaka-pinagsasamantalahang uri, sila ang pinakamalawak at pinakamaaasahang baseng tagapagtaguyod ng pambansa-demokratikong pagbabago. Itinakda ng kasaysayan ang pagiging pinakaabanteng uri ng manggagawa.
Ang mga lokal na katamtaman-laking negosyante na may mithiin para sa pambansang industriyalisasyon na pinipigilan at binabansot ng imperyalismo ay maaasahang magiging kakampi ng sambayanan sa pakikibaka. Ang inteligentsia – mga propesyunal at intelektuwal kabilang ang mga kabataang-estudyante at ang karamihan sa mga maliliit na negosyante ang bumubuo sa maliit na burgesya o peti-burgesya. Sila ang pinaka-progresibong saray ng burgesya. Tulad ng katamtaman-laking negosyante, sila’y mayroon ding sariling sektoral na interes na hindi kagyat na tunggali sa interes ng malawak na masang-anak-pawis. Sila’y maaasahang kakampi ng magsasaka at manggagawa sa pambansa-demokratikong kilusan sapagkat sila’y inaapi rin sa kasalukuyang sistema.
Ang pinagsamang lakas ng mga uri, sektor at pwersang demokratiko ang matibay na moog na magpapahina at wawasak sa kapangyarihan ng imperyalismong US at ng lokal na naghaharing uri na binubuo ng mga panginoong maylupa, burgesya komprador at burukrata kapitalista.
Sa pamamagitan ng pagkilala sa katangian ng mga uri sa lipunan – kung sino ang kakampi at kaaway – makapagbubuo tayong mga aktibista at kasapi ng KPD ng tamang patakaran na gagabay sa kondukta ng ating pampulitikang pakikitungo sa kanila. Mahalagang alam natin ang hanayan ng puwersa at balanse ng pwersa sa kahit na anong takdang panahon. Sa anumang labanan at kilusang pulitikal, ang aktibista ay kailangan masusing pinag-aaralan ito upang mahusay at wastong maibalangkas ang mga partikular na linya, panawagan at tungkulin upang mapanghawakan ang pampulitikang pusisyon at inisyatiba sa kapakinabangan ng mamamayan, ng kilusan at ng bawat organisasyong pambansa-demokratiko.
D. Pangangailangan para sa isang Nagkakaisang Prente
May pangmadalian o taktikal at pangmalayuan o estratehikong kabuluhan na ang mga aktibista ay maging maalam sa pagkilala sa mga batayang pwersa at iba pang positibong pwersa ng pagbabago laban sa reaksyunaryong kapangyarihan. Mahalaga sa taktika na alam nating ilagay sa kongkretong aplikasyon ang estratehiya, ang mga kongkretong porma ng organisasyon at pamamaraan ng pakikibakang gagamitin upang sa ganitong pagsusuri ng mga internal na pagkakahati-hati at kahinaan ng reaksyon, magamit natin ito sa pagpapalakas at pagpapatalas ng pagkakaisa at paglaban ng mga pwersa ng pagbabago.
Upang makamit natin ang pampulitikang tagumpay, kailangan makabig ang kalakhan ng panggitnang pwersa sa panig ng masang anakpawis. (Gayundin ang kailangang gawin ng reaksyon kung gusto nitong hadlangan ang pangingibabaw ng progresibong kilusan na pangunahing nakasandig sa batayang alyansa ng uring manggagawa at magsasaka.)
Kailangan nating pagsamahin ang mga batayang uri at panggitnang pwersa upang magtagumpay. Ito ay ang tinatawag na nagkakaisang prente o united front para sa pambansang demokrasya. Sa ibang paliwanag, ang nagkakaisang prenteng ito ay ang saligang alyansa ng manggagawa at magbubukid at ang pagkabig dito sa mga panggitnang puwersa. Batayang sangkap ito sa pagsusulong ng pambansa-demokratikong kilusan.
Kung walang pang-organisasyong paglawak at konsolidasyon ang pambansa-demokratikong kilusan, hindi nito mapapahina at mapapabagsak ang malakas na pampulitika, pang-ekonomya, pangkultura at pangmilitar na kakayanan at kapangyarihan ng imperyalistang Estados Unidos at mga lokal na naghaharing uri. Ang nagkakaisang prente ng lahat ng demokratikong uri, sektor at pwersa ay rekisito para makamit ang layuning ito. Ang nagkakaisang prenteng ito ay maaaaring mayroon o walang pormal na organisasyon.
Mahalaga para sa mga pambansa-demokratikong aktibista na mapalakas ang pagkakaisa ng nagkakaisang prente upang maihiwalay at mapahina ang reaksyon. Habang kinikilala at nirerespeto ang pagkakaiba ng mga makauri, sektoral na interes ng mga kabilang dito, tinitiyak na nalalampasan ito ng pangunguna ng pagkakaisa laban sa komon na kaaway at adhikain para sa pambansang kalayaan at demokrasya.
Kapag nakabisado natin ang prinsipyong ito, nag-iisip at kumikilos tayo ng ayon sa interes ng pagpapalakas sa alyansa ng manggagawa at magsasaka at nakabig natin ang suporta at napalahok ang panggitnang pwersa, mayroon na tayong matibay-tibay na gabay. Makakaya na nating sukatin ang ating lakas sa pana-panahon. Ang aktibista ay kailangang laging mulat ang isipan at di nagpapadala sa emosyon kapag siya ay bumabasa sa pampulitikang sitwasyon. Ang di siyentipikong paraan ng pagbasa sa pampulitikang sitwasyon ay magtutulak sa atin sa bangin ng pagkatalo. Habang ginagabayan tayo ng tamang pampulitikang linya, gumagawa ng tamang desisyon at naisasakatuparan ang ating mga balak sa pamamagitan ng organisadong pagkilos, tayo ay patuloy at ibayong susulong.
Upang maisulong ang pambansa-demokratikong pakikibaka, kailangang buuin ang malawak na pagkakaisa ng mamamayang Pilipino sa anyo ng pambansang nagkakaisang prente. Ang pambansa-nagkakaisang prente ang pagkakaisa ng lahat ng progresibong uri, saray at grupong lumalaban para ibagsak ang imperyalismo, pyudalismo at burukrata-kapitalismo. Sa pamamagitan ng prenteng ito, mapapakilos ang lahat ng positibong uri at pwersa laban sa imperyalismo at mga lokal na naghaharing-uri sa anumang larangan at paraang kakayanin nila.
Nakasalalay ang lakas ng pambansang nagkakaisang prente pangunahin sa saligang alyansa ng manggagawa at magsasaka. Ngunit mulat ding hinihimok ang pakikiisa ng mga petiburgesya at pambansang burgesya samantalang inihihiwalay ang mga sagadsaring kontra sa pagbabago ng lipunan. Alinsunod din sa prinsipyo ng nagkakaisang prente, sinasamantala rin ang bangayan sa mga naghaharing-uri para lalong pahinain ang kanilang hanay at unti-unti silang gapiin. May mga sitwasyon, laluna kung malakas ang pwersa para sa pagbabago, na masasamantala ang mga alitan sa pagitan ng naghaharing-uri hanggang ang ilang bahagi o elemento nila ay pumanig sa interes ng mamamayan. Gayunman, mangyari man ito, malinaw sa ating ito’y panandalian lamang.
Ang pambansang nagkakaisang prente ay maaaring meron o walang pormal na organisasyon.
II. Mga Pangkalahatang Prinsipyo, Layunin at Tungkulin
Ang mga pangkalahatang prinsipyo, layunin at tungkulin ng KPD ay nasa balangkas at alinsunod sa pampulitikang linya, prinsipyo at oryentasyong pambansa-demokratiko. Tinutupad ito ng KPD bilang pampulitikang sentro na may mahigpit na ugnay pangunahin sa pinakamalawak na masang anakpawis (manggagawa at mala-manggagawa kapwa sa kanayunan at kalunsuran), kinakabig ang pakikiisa at suporta ng mga panggitnang-uri at pwersa at ibinubukod at nilalabanan ang mga prinsipal at sagadsaring kaaway ng buong mamamayan.
Itinataguyod ng KPD ang isang Kartilya na naglalaman ng sumusunod na programa sa pakikibaka:
1. Lansagin ang neokolonyal at malapyudal na kaayusang panlipunan sa pamamagitan ng paglaban sa imperyalismo – ito ay pagkakamit ng tunay na kalayaan at soberenya na nakasalalay sa pakikibaka para sa pambansang paglaya mula sa dayuhang dominasyon.
Upang makamit ito, kinakailangang makibaka ang mamamayang Pilipino laban sa imperyalismo at sa iskemang globalisasyon nito sa kasalukuyan, gayundin sa mga lokal na kakutsaba nito sa pamamagitan ng paglalansag at pagpapalit sa neokolonyal na estado ng lokal na naghaharing uri. ;
2. Kamtin ang isang nagsasariling ekonomya na iluluwal ng paglalansag sa pagsasamantalang imperyalista at pyudal sa pamamagitan ng tunay na repormang agraryo at pambansang industriyalisasyon.
Pauunlarin ang ekonomya sa pamamagitan ng pagpapaunlad ng produksyong agrikultural bilang pundasyon tungo sa pagpapaunlad ng mga batayan at istratehikong industriya. Dapat na ipagtanggol at pangalagaan ang pambansang patrimonya mula sa pandarambong at abuso ng dayuhang monopolyo kapital at iba pang dayuhang interes.
3. Bawiin mula sa kontrol ng dayuhan at isabansa ang mga pangunahing industriya at kagamitan sa produksyon at tiyakin ang makatarungang pakinabang ng mga manggagawa;
4. Pawiin ang lahat ng sagwil sa kasarinlan. Wakasan ang mga di-pantay na kasunduan at dikta ng mga dayuhang kapangyarihan;
5. Itaguyod ang demokratikong karapatan ng mamamayan. Ipawalambisa ang mga batas at kautusang yumuyurak sa karapatang demokratiko at kalayaaang sibil ng mamamayan;
6. Palayain ang kababaihan sa lahat ng anyo ng pang-aapi at pagsasamantala at igalang ang pantay na karapatan ng kababaihan;
Ang paglaya ng kababaihan ay nangangahulugan ng paglalansag sa tatlong- saping pang-aapi-- pambansa, makauri, at pangkasarian. Kailangan sa pakikibakang ito ang paglahok mismo ng kababaihan lalo na mula sa uring manggagawa at magsasaka. Ang pakikibaka para sa paglaya ng kababaihan ay mahalaga, bagama’t may kakanyahan, at di-maihihiwalay na bahagi ng pakikibaka para sa pambansang demokrasya.
7. Kilanlin ang karapatan ng mga katutubong Pilipino na paunlarin ang kanilang ekonomya, kaayusang pulitikal at kultura;
Ang pambansang minorya o mga katutubong Pilipino ay may mga pangkulturang tradisyon, katutubong sistema ng pamamahala sa kanilang komunidad at kabuhayan at pang-ekonomiyang sistemang minamantini upang buhayin ang kanilang mga pamayanan sa gitna ng pananalasa at pandarambong ng estado at korporasyong dayuhan sa pambansang patrimonya. Ang pagtataguyod sa kanilang katutubong karapatan ay nangangahulugan ng paggalang sa kanilang karapatan sa paggamit at pagpapaunlad ng mga likas na yaman ayon sa kanilang pangangailangan.
8. Iwaksi ang dekadenteng imperyalistang kultura at atrasadong pyudal na kaisipan at itaguyod ang kulturang bayan, syentipiko at makabayang pananaw;
Mahalagang instrumento sa pambansang paglaya at panlipunang pagbabago ang isang makabayan, siyentipiko at pangmasang edukasyon. Layunin ng pangkulturang kilusang masa ang paglagot sa kadena ng kolonyal, pyudal at patriyarkal na kulturang pumipigil sa paglahok ng mamamayan sa mga progresibo at rebolusyunaryong gawain.
9. Itaguyod ang ugnayang panlabas na nakabatay sa karapatan ng mga bansa at lahi. Itaguyod ang paggagalangan at tutulan ang anumang anyo ng panghihimasok sa yaman at teritoryong saklaw ng isa’t-isa;
10. Itindig ang pamahalaang kakatawan sa interes at kapangyarihan ng mamamayan. Buuin sa ubod nito ang batayang alyansa ng manggagawa at magbubukid at ang pakikiisa ng kabataan, propesyunal, relihiyoso, makabayang negosyante at tapat na lider ng bayan.
Nakasalalay ang kapangyarihan ng inaaping mamamayan sa pagbubuo ng organisadong lakas na nakasalig sa batayang alyansa ng manggagawa't mala-manggagawa kapwa sa kanayunan at kalunsuran. Ang kapangyarihang ito ang magsisilbing pundasyon para sa pagbubuo ng lakas ng mamamayan tungo sa pagtatayo ng isang tunay na demokratikong pamahalaang magtataguyod sa kanilang pang-ekonomya, pampulitika at makataong karapatan.
Pangunahing panlipunang malasakit ang pangangalaga sa interes at kagalingan ng mamamayan. Sa pamamagitan ng demokrasyang bayan, hahanguin ang mamamayan mula sa kahirapan, pauunlarin ang kanilang kabuhayan, titiyakin ang kaseguruhan sa trabaho at isang makataong kondisyon sa paggawa kasama na ang pabahay, edukasyon, at kalusugan.
Alinsunod at sa pagtataguyod sa mga prinsipyo at layuning ito at sa pamamagitan ng paghahapag ng pambansa-demokratikong pananaw, pagsusuri at paninindigan, gagampanan ng KPD ang mga pangkalahatang tungkulin na:
1. Pukawin at itaas ang kamalayan ng pinakamaraming bilang ng mamamayan sa pamamagitan ng –
a. pagsasagawa ng propaganda, sa iba’t-ibang anyo at pamamaraan, sa hanay ng malawak na masa;
b. paglulunsad ng edukasyon at pagsasanay ng mga lider at organisador sa hanay ng mamamayan; at
c. maagap na paglalabas ng pagsusuri at pusisyon laluna sa mga mayor na isyu at pangyayari sa bawat aspeto ng buhay panlipunan ng mamamayan.
2. Mamuno, sumentro at ikoordina ang pagkilos ng buong mamamayan at ng partikular na mga uri at sektor. Kaugnay nito –
a. mamuno at manguna sa mga pagkilos ng mamamayan bilang tugon sa mga isyung komon sa lahat ng mamamayan o partikular sa uri o sektor;
b. igalang at suportahan ang independyenteng pagkilos ng iba pang progresibo at makabayang organisasyon.
3. Buuin ang pinakamalawak na pagkakaisa ng mamamayang Pilipino. Kaugnay nito –
a. itayo at patatagin ang KPD bilang sentrong iniinugan ng mga organisasyong masa;
b. magsagawa ng tuwirang pag-oorganisa sa masa at tumulong sa pagbubuo ng mga organisasyon nila;
c. manguna o mag-inisyatiba sa pagbubuo ng pakikipagkaisa sa iba pang progresibo at makabayang organisasyon at indibidwal sa mga batayan at layuning taktikal man o pangmatagalan;
d. umugnay at makipagkaisa sa iba pang inaaping mamamayan ng daigdig para sa pagsusulong ng mutual interest at/o sa buong pakikibaka ng sandaigdigan laban sa imperyalismo.
4. Makipagkaisa at makipagtulungan sa iba pang inaaping mamamayan ng daigdig para sa pakikibaka laban sa imperyalismo. Kaugnay nito –
a. paunlarin ang pakikipag-ugnayan at kooperasyon sa iba’t-ibang progresibong organisasyon at indibidwal at mga kilusang mapagpalaya para sa pagsusulong ng mutual na interes;
III. Prinsipyong Pang-Organisasyon
1. Ang KPD ay isang alyansa ng mga organisasyon ng mamamayan mula sa iba’t-ibang sektor at rehiyon ng Pilipinas na nagbubuklod-buklod sa batayan at layuning makamit ang pambansang kalayaan at demokrasya. Ito ay binubuo ng mga manggagawa, magsasaka, mangingisda, propesyunal, taong-simbahan, makayabang negosyante, katutubo, kabataang estudyante, maralitang taga-lunsod at kababaihan. Ito ay nakasandig sa pinagsanib na lakas ng lahat ng api at pinagsasamantalahang uri sa lipunang Pilipino. Bagama’t ito ay pangunahing binubuo ng mga organisasyong masa, ibinibilang din ng KPD sa kanyang kasapian ang mga indibidwal na handang tanggapin ang mga prinsipyo at programa ng alyansa. Ang lakas at tatag ng KPD ay kanyang kinukuha mula sa tinipon na lakas ng kanyang mga kasaping organisasyon at mga indibidwal na nag-aambag ng talino, rekurso at panahon dito.
2. Ang KPD at lahat ng organisasyong bumubuo rito ay pinag-iisa ng isang deklarasyon ng mga prinsipyo ng pagkakaisa, konstitusyon o alituntuning pang-organisasyon at pangkalahatang programa ng pagkilos.
3. Itinataguyod nito ang pagkakaisa ng mga organisasyong kaanib nito sa pamamagitan ng paggawa ng desisyon matapos ang malaya at bukas na talakayan ng mga usapin. Kinikilala nito ang malusog na tunggalian ng mga ideya upang kamtin ang mas mataas at mahigpit na pagkakaisa sa pagitan at sa hanay ng mga kasapi. Sinisikap ng KPD na makabuo ng konsensus sa anumang usaping kinakaharap nito. Gayunman, ipapatupad sa alyansa ang kapasyahan ng mayorya ng mga kasapi nito. Matapos mabuo ang desisyon, ang lahat ng kasapi, indibidwal man o organisasyon, ay inaasahang tumupad sa mga ito upang matiyak ang nagkakaisang paghakbang ng alyansa. Sa loob ng balangkas ng pundamental at partikular na pagkakaisa ng alyansa sa anumang takdang panahon, iiral ang independensiya at inisyatiba ng bawat kasaping organisasyon.
4. Ang KPD ay naglulunsad ng iba’t-ibang porma ng pagkilos at aktibidad sa kanyang pagmumulat, pag-oorganisa at pagpapakilos sa mamamayan tulad ng mga forum, seminar, pag-lo-lobby, aksyong ligal (legal actions), piket, welga, martsa, demonstrasyon at welgang bayan. Bagama’t ito ay kumikilos sa ligal at depensibong paraan, kinikilala nito ang papel at ambag ng armadong pakikibaka na nagtataguyod sa interes ng masang anakpawis laluna sa kanayunan at ang hindi mapasusubaliang bigwas nito sa kapangyarihang estado.
5. Hangga’t umaayon at makabubuti sa pagsusulong ng interes ng mamamayan, ng kilusan at ng organisasyon nito, ang KPD ay nakikipag-ugnayan at/o nag-iinisyatiba sa pagbubuo ng pakikipagkaisa sa iba pang progresibo at makabayang organisasyon at indibidwal. Ginagabayan ito ng mga prinsipyo ng pakikipagkaisa at tunggalian tungo sa mas mataas na batayan ng pagkakaisa, independensiya at inisyatiba sa pagsusulong pakikibaka para sa pambansang kalayaan at demokrasya.
Ang alyansa, kung gayon ay laging mulat na hahakbang tungo sa pag-abot sa pinakamalawak na bilang ng mamamayan. Hindi ito magkakasya sa pagpapakilos lamang ng kanyang masang kasapian kundi ay uugat sa malawak na masang anakpawis at patuloy na lilikhain ang kondisyon upang ang panggitnang pwersa ay makabig sa pakikibaka para sa pagbabago ng lipunan.
V. Mga Proseso at Rekisito sa Pag-oorganisa ng KPD
A. Proseso ng Pagsapi, Rekisito sa Pagbubuo ng Balangay at Papel ng KPD sa Iba’t ibang Antas
Ang sinumang indibidwal o organisasyon na naniniwala sa prinsipyo’t paninindigan nito at handang magtaguyod sa mga tungkulin, programa, at Saligang Batas nito ay maaaring sumapi sa KPD. Pinakamainam kung ang bawat kasapi ay makakatapos ng Oryentasyon ng KPD bago sumumpa bilang kasapi.
Maaaring itayo ang balangay saanma’t may matitipong di bababa sa 15 indibidwal. Maaari itong itayo kahit sa mga lugar na hindi pa nakatayo ang mga organisasyong masa. Sa ganitong sitwasyon, ang KPD (OC man ito o balangay ng 15 katao) ay maaaring tumulong para sa pagtatayo ng mga pambayang organisasyong masa, halimbawa’y ng magsasaka, mangingisda, manggagawa, mga tsuper, kabataan at estudyante, guro, iba pa kung mayroon nang batayan para dito.
Kung di pa nakatitipon ng sapat na bilang, maaaring itayo muna ang adhoc committee na bubuuin ng di bababa sa pito katao. Ito ang maghahanda para sa pagbubuo ng ganap na balangay ng KPD. Samantala, kung mas kaunti pa kaysa pito, ang bubuuin muna ay ang organizing committee na bubuuin ng di bababa sa tatlo katao.
Ang pamprobinsyang balangay ay itatatag kung nakabuo na ng di bababa sa tatlong balangay. Itatayo naman ang pangrehiyong balangay ng KPD kung mayroon nang di bababa sa tatlong pamprobinsyang balangay (maaari ring dalawa lamang depende sa pagkakapwesto ng probinsya/lunsod sa pulitika ng rehiyon). Tulad ng KPD sa antas probinsya, tungkulin ng KPD sa antas rehiyon ang pagtatakda ng direksyon sa pakikibaka ng mamamayan sa saklaw ng rehiyon.
B. Kasalukuyang Istrukturang Pang-Organisasyon
Ang istruktura ng organisasyon ng KPD sa kasalukuyan ay ang sumusunod
Pambansang Kongreso ---- Mga Sektoral na
Organisasyong Kasapi
Pambansang Konseho ---- Mga Komisyon (PSC)
Pambansang Komiteng Tagapagpaganap ---- Kalihiman
Mga Komite
Panrehiyong Balangay Panrehiyong Balangay Panrehiyong Balangay
Mga Pamprobinsyang Balangay
Mga Pambayang Balangay
