Wednesday, May 10, 2006

Nineteen-year-old activist found dead in Abucay, Bataan

PHILIPPINES: Nineteen-year-old activist found dead in Abucay, Bataan
Urgent Appeal
1 March 2006------------------------------------------------------UA-078-2006: PHILIPPINES: Nineteen-year-old activist found dead in Abucay, Bataan
PHILIPPINES: Extra-judicial killing and torture of activist; inadequate government action to identify and prosecute perpetrators; arbitrary use of authority by police and military agents-------------------------------------------------------
Dear friends,
The Asian Human Rights Commission (AHRC) regrets to inform you that 19-year-old activist, Audie Lucero, was found dead in Barangay (village) Capitangan, Abucay, Bataan on 13 February 2006. Lucero suffered fatal gunshot wounds to his back, knee and left hand and his body had traces of torture marks.
According to information from the Philippine Alliance of Human Rights Advocates (Pahra), a human rights organisation based in Quezon City, Manila, Lucero was seen on February 12 together with seven uniformed policemen who reportedly introduced themselves as members of Balanga Police Station. Lucero was at the time visiting his friend confined at the Immaculate Catalina Medical Center (ICMC) in Balanga, Bataan.
It is reported the police and military questioned Lucero over his relationship with his friend to whom he was visiting. Lucero’s friend has been accused by the police and military of allegedly being a member of a rebel group.
When the said policemen left, another group of policemen from Lubao Police Station arrived at the hospital. They were accompanied by military men believed to be connected with either the 24th or 64th Infantry Battalion of the Philippine Army. They were seen talking to Lucero before he went missing and was found dead the next day. The location of the village where Lucero’s body was found was nearby the hospital.
At the time of his death, Lucero was a member of the Youth for Nationalism and Democracy – Bataan (YND), the youth arm of the political organisation Kilusan para sa Pambansang Demokrasya (KPD). Lucero was active in all the YND’s activities and mobilisations.
This is yet another instance of an activist affiliated with the KPD having been killed. On 5 December 2005, Kathy Alcantara was also murdered. (Please visit our previous appeals: UP-160-2005; UP-014-2006). Lucero and Alcantara are visible in all KPD’s activities in Bataan and Central Luzon.
Please write letters to the concerned government agencies, in particular the Office of the Deputy Ombudsman for the Military and Other Law Enforcement Offices and the Commission on Human Rights (CHR), asking them to commence an impartial and effective investigation into Lucero’s death. The police and military men alleged involved should be investigated so as to answer to the allegations made against them.
--------------------------Suggested letter:
Dear _________,
PHILIPPINES: Nineteen-year-old activist found dead in Abucay, Bataan
Name of victim: Audie Lucero (19), a member of the Youth for Nationalism and Democracy – Bataan (YND), the youth arm of political organisation Kilusan para sa Pambansang Demokrasya (KPD).Name of alleged perpetrators: Several policemen attached to Balanga and Lubao police in Bataan; elements of either 24th or 64th Infantry Battalion of the Philippine ArmyDate of incident: 12 and 13 February 2006Place of incident: Barangay (village) Capitangan, Abucay, Bataan
I am writing to draw your attention to the case of Audie Lucero, an activist who was found dead on 13 February 2006 in Barangay (village) Capitangan, Abucay, Bataan. I have learned that he had suffered fatal gunshot wounds and his body had traces of torture marks when found in the middle of a rice field.
I am aware that Lucero was last seen talking with policemen who introduced themselves as members of Balanga and Lubao police on the evening of February 12 at the Immaculate Catalina Medical Center (ICMC) in Balanga, Bataan. The policemen reportedly questioned Lucero possibly over his involvement with his friend whom he visited at the hospital. The police and military have allegedly accused Lucero’s friend of being a member a rebel group.
Additionally, I have also learned that military men believed to be attached either with the 24th or 64th Infantry Battalion of the Philippine Army were also last seen talking to Lucero at the same hospital the night before he was found dead. I am deeply concerned that the investigation conducted into Lucero’s case is completely inadequate. I am extremely disappointed that the allegations against the police and military may have not been dealt with seriously.
I urge your immediate intervention to ensure the conduct of an impartial and effective investigation into Lucero’s case. The investigation by concerned authorities, in particular the Office of the Deputy Ombudsman for the Military and Other Law Enforcement Offices and the Commission on Human Rights (CHR) should reach conclusive findings to identify the perpetrators of Lucero’s death.
Furthermore, the police and military men involved should also be investigated to answer to the allegations made against them. They must be suspended from their duty once the investigation commences to ensure impartiality of the investigation. If the allegations are found to be true, appropriate criminal and administrative charges must be filed against them.
I trust that you will take immediate action in this case.
Yours sincerely,
1. Ms. Purificacion QuisumbingCommissionerCommission on Human RightsSAAC Bldg., Commonwealth AvenueU.P. Complex, DilimanQuezon CityPHILIPPINESTel: +63 2 928-5655/926-6188Fax: +63 2 929-0102Email:
2. Mrs. Gloria Macapagal-ArroyoPresidentRepublic of the PhilippinesMalacanang PalaceJP Laurel Street, San MiguelManila 1005 PHILIPPINESTel: +63 2 735 6201 / 564 1451 to 80Fax: +63 2 736 1010
3. P/DIR Gen. Arturo LumibaoChief, Philippine National Police (PNP)Camp CrameQuezon City PHILIPPINESTel: +63 2726 4361/4366/8763Fax: +63 2724 8763
4. Mr. Orlando CasimiroDeputy OmbudsmanOffice of the Deputy Ombudsman for the Military andOther Law Enforcement Offices3rd Floor, Ombudsman Bldg., Agham Road, Diliman (1104) Quezon CityPHILIPPINESTel: +632 926 9032Fax: +63 2 926-8747
5. Ms. Hina JilaniSpecial Representative of the Secretary General for human rights defendersAttn: Melinda Ching Simon Room 1-040, c/o OHCHR-UNOG1211 Geneva 10SWITZERLANDTel: +41 22 917 93 88Fax: +41 22 917 9006 (ATTN: SPECIAL REPRESENTATIVE HUMAN RIGHTS DEFENDERS)E-mail:
6. Mr. Philip Alston Special Rapporteur on Extra-judicial, Summary, or Arbitrary Executions Atten: Lydie Ventre Room 3-016, c/o OHCHR-UNOG1211 Geneva 10SWITZERLAND Tel: +41 22 917 9155Fax: +41 22 917 9006 (general)Email:
Thank you.
Urgent Appeals Programme Asian Human Rights Commission (
Posted on 2006-03-01
Back to [2006 Urgent Appeals]


DOI: : February 13, 2006
POI : Kapitangan, Abucay, Bataan


On February 12, 2006 at around 7:00 in the evening while visiting his friend at the Isaac Catalina Medical Center in Balanga, Bataan, Audie Lucero was
seen being questioned by Balanga – PNP. He was then turned over by Balanga- PNP to Lubao-PNP and 24th IBPA who arrived later at the said hospital.

According to the witnesses account, the police and the military led Audie outside his friend’s hospital room, and just within the hospital compound, he was seen being manhandled and in pain. That was the last time the witnesses saw Audie at around 7:00 – 8:00 in the evening.

The Following day, February 13, 2006 at around 6:45 in the morning Audie Lucero was found dead in Barangay Kapitangan, Abucay, Bataan. He sustained gunshot wounds in the left palm, left knee and left chest and he bore marks in his body apparently a sign of torture.
Audie Lucero, a 19 year old student is a member of Youth for Nationalism and Democracy – YND Bataan. He was an active member of this organization and a constant companion of KPD Bataan Sec. Gen Kathy Alcantara, who was also gunned down last December 2005 by still unidentified men.

Name of the victim: Irma ‘Kathy’ Alcantara

Name of the victim: Irma ‘Kathy’ Alcantara (48), secretary general of the Kilusan para sa Pambansang Demokrasya (KPD) in Bataan, a national political organisation engaged in the struggle for political and democratic rights. She is survived by her two children and husband.
Date and place of incident: 5 December 2005 near the County Resort in Barangay (village) Gabon, Abucay, Bataan, Luzon
Irma ‘Kathy’ Alcantara , 48 years old, was killed last December 5, 2005 while waiting for a tricycle near the entrance of County Resort in Barangay (village) Gabon, Abucay Bataan, Luzon at past nine in the morning. She just came from a Luzon-wide Peasant and Fisherfolk Conference which was , at the time, on going at the said resort. The said Conference was organized by the Pambansang Katipunan ng Makabayang Magbubukid(PKMM), a member organisation of the Kilusan para sa Pambansang Demokrasya KPD).

The assailants were two unidentified gunmen on motorcycles. Witnesses said they were at the road opposite, doubled back and shot her in broad daylight. Four gunshots were heard by the participants inside the resort.

Based on the autopsy report, she sustained three .45 caliber gunshot wounds 2 bullets passed through her neck and 1 entered her right breast. A bystander rushed her to the Bataan Provincial Hospital wherein she was pronounced dead on arrival.

Alcantara and her colleagues in the Kilusan para sa Pambansang Demokrasya (KPD), a national political organisation engaged in the struggle for political and democratic rights, had been receiving threats to their lives and were under surveillance by armed men prior to the killing.

On several occasions, KPD organizers were closely being monitored by unknown armed men. On one occasion two armed men inquired about the whereabouts of their colleagues.Alcantara is survived by her husband, a community organizer of peasants, and her two children. She was, until her death, the secretary general of the KPD on its chapter in Bataan at the time of her death. In the past, Alcantara actively participated in various people's struggle in Bataan and nearby regions.

Twenty seven (27) years of her almost half a century of life were lived principally in the service of the people. In the many countless peasants' and workers' struggles especially at the Bataan Export Processing Zone in Mariveles, Bataan, and in the Central Luzon region as a whole, Kathy was there deep into organizing mobilizations, logistics and other staff work needed by the peoples' movements.

Kathy started to gain social awareness as a Basic Christian Community organizer from 1978-1979 in her home province in Northern Luzon. The family moved to Olongapo City where Kathy naturally sought and found the company of people who shared her commitment. She pursued her studies and finished college with a degree in education.

The Philippines then was still under Marcos dictatorship and not very long after graduation Kathy decided to commit herself to fulltime work in the movement for freedom and democracy.

Kathy has been a veteran organizer of farmers and workers in Bataan since the early 1980s. Many of us knew her deep commitment in the successful campaign and struggle against the Bataan Nuclear Power Plant during the Marcos dictatorship, especially in the Secretariat of the province-wide Nuclear Free Bataan Movement. Later, she was also part of the backbone of the Central Luzon Alliance for a Sovereign Philippines (CLASP) in the struggle against the U.S. military bases in the Philippines.

Her organizing skills matched her soft yet steadfast demeanor. She maintained calm but steady conduct in the midst of intense struggles both in exchanges of ideas and in the face of adversaries whether in the streets or other arena. Soon these qualities made it easier for her to relate and adapt to different tasks, in various sectors of the people, through different situations. In other words, the freedom-loving and freedom-fighting Kathy was able to keep pace with work and developments but, at the same time, was also able to repel stress.

A week before she was killed,November 23, she organized a contingent of students and women from different areas in Bataan to demand justice to a Filipino woman allegedly raped by American soldiers in Subic.The manner of her death falls in the same pattern as the others that are all being pointed to the military especially to units and elements under Maj. Gen. Jovito Palparan. It is highly suspected that the PNP’s press statement was prepared even before the killing as it came out early on the same day without details.
Kathy's ruthless murder at the hands of a death squad unofficially directed by Philippine military and police forces, constitutes what is now a clear pattern of nationwide state repression in response to the resurgence of people's movements and mass actions. Since 2001 when Gloria Macapagal Arroyo took over as President, more than 100 activists and community organizers, union leaders women and youth activists, including provincial journalists have been assassinated by death squads directed by military and operatives.

Seventy two of those killed by these death squads nationwide are regional, provincial and local coordinators of Bayan Muna including some local officials. In fact, even human rights lawyers, priests and pastors have not been spared by these assassinations, which have become unabated as they are unpunished with impunity.



Prepared By Aurora Broquil, KPD Central Luzon Chairperson

The Arroyo regime is no ‘strong republic’ but rather a desperate and illegitimate one.

Along with other vague terms like ‘ in the interest of national security’ and ‘for the common good’, the GMA regime has repeatedly drummed this justification for abuse and violation of human rights across the nation.

In an atmosphere of undeclared martial rule, she could arrogantly exercise both: depriving the people of their human, civil and democratic rights and projecting herself as a capable leader in these most trying times.

In truth, the regime is promoting the culture of political apathy, divisiveness, passivity and submissiveness via perpetuating a climate of fear and terror among the Filipino people.


Central Luzon is a microcosm of the scene of terror experienced by the entire nation. This region is now the focal point of similar experience in Samar and Mindoro with component of terrorizing the entire region with militarization, extrajudical killings and scores of displacement incidents.

The impunity and boldness with which these human rights violations are committed in the two above-mentioned provinces can also be found now in Central Luzon.

Let us compare certain categories of HRVs for the Ramos Regime ( 1992 to 1997) and the GMA administration (2001 to 2004)[1]:

Summary Execution
218 paxa
319 paxb
144 pax
Illegal Arrest and Detention
1,754 pax
1,191 pax
15 cases
Frustrated Killings
59 pax
Physical Assault
1 case
1,289 pax
183 pax
Arbitrary and Unlawful Detention
676 pax
Illegal Search and Seizure
1 case
5,786 pax
6 cases
30,652 pax
Forcible Evacuation and Displacement
100 cases (23 dead)
113,211 pax
18 cases
1,236 pax
Forcible Reconcentration

113,211 pax
Food and Economic Blockade
11 cases
1,337 pax
Destruction of Property
1 case
12,067 pax
Divestment of Property
1 case
8,966 pax
Violent Dispersal
37 cases
Picket line Violence
40 cases/ 780 workers
# of Political Prisoners
# Cases of HRVs
# of Victims
a Mostly during military operations

Central Luzon is currently under the 7th Infantry Division with its’ Commanding Officer – Major General Jovito Palparan Jr. With the Philippine Army as the willing implementers of its’ fascist rule, the leaders and members of legitimate people’s organizations and party list groups have became the primary target of the on going extra judicial killings.

Majority of them are leaders and members of people’s organizations.

The focus of military operations and its consequent violations has shifted from the alleged members of armed revolutionary groups to the legitimate people’s organizations since 2002. It gradually continues and is worsening right now with the method of violations now focus on extra judicial killings. Last year alone, there were 49 victims of extra judicial killings in Central Luzon. This record high has surpassed the number of salvaged victims from 2001 – August 2005 which was only 11 victims in four-year period.

Consequently, it is in this period (Sept. 1, 2005) that Major Jovito Palparan Jr. has assumed the post of Commanding Officer of the 7th Infantry Division which covers Northern and Central Luzon. Major General Palparan has been noted to being a rampant human rights violator, a “berdugo” at that. When he was a Battalion Commander of 24th IB PA in central Luzon in 1989-1991, cases of human rights violations recorded 7 victims of salvaging, 1 massacre, 1 abduction, 5 harassment, 5 arrest and detention, 2 cases of grenade bombing and 1 case of aerial bombing.

Record shows 5 victims of extra judicial killing, 2 victims of frustrated salvaging, 4 abduction, 1 forced disappearance, 5 harassment, 2 cases of destruction of properties, 5 arrests, 4 cases of aerial bombings and 1 case of food blockade.

In Central Luzon, allegedly, he has formed a black army, a vigilante type, that executes these killings.

Militarization, a systematic reversal of the gains of the struggles for freedom and democracy

Despite of the gruesome spate of killings in Central Luzon and the glaring truth that it has been unabated till now, the GMA regime remains silent on it. The GMA regime has been consistent in its fascist rule. It uses repressive executive orders that directly curtails people’s rights. It suppresses all forms of people’s dissent against her unpopular economic programs and illegitimate rule and governance.

And the extra judicial killings among the political activists and leaders is the GMA’s unwritten state policy to perpetuate itself in power. With Major General Jovito Palparan Jr. as the willing perfect executioner of its fascist rule in the region, hence, these killings.

The Challenge To the Human Rights community

It is with great urgency that all the human rights organizations, advocates and other civic organizations must unite for a common cause in upholding and defending the people’s human, civil and democratic rights.

Hold the Arroyo regime accountable to International Statutes Governing Human Rights of which it is a signatory.
Demand Justice for the Victims of Extra-Judicial Killings as well as other Human Rights Violations and let the perpetrators pay for their crimes.
Lobbying for More Effective Legislation for the protection of Human Rights.
Mass Actions/ Protests Actions

All our efforts must be geared towards reversing this trend and making it politically costly for this regime to continue with its barbaric attitude towards legitimate dissent and the people’s struggle. ######

[1] Data from KARAPATAN



I. Ang Pambansang Demokrasya bilang Pampulitikang Linyang nagbubuklod sa KPD

A. Maikling Repaso sa Pangkasaysayang Pag-unlad ng Pakikibaka para sa Pambansang
B. Ang Kahulugan ng Pambansang Demokrasya
K. Ang Pagkilala sa mga Pwersang Nagtataguyod sa Pambansang Demokrasya
D. Pangangailangan para sa Nagkakaisang Prente

II. Pangkalahatang Prinsipyo, Layunin at Tungkulin

III. Prinsipyong Pang-organisasyon

IV. Pag-oorganisa ng KPD

A. Proseso ng Pagsapi at Rekisito sa Pagtatayo ng Balangay ng KPD sa iba’t-ibang antas
B. Istrukturang Pang-organisasyon


Pormal na inilunsad ang KPD noong Hunyo 10, 1998 sa Abelardo Hall ng Unibersidad ng Pilipinas sa Diliman, Quezon City. Dinaluhan ito ng halos dalawang libong (2000) Pilipinong nagmumula sa iba’t-ibang sektor ng lipunan.

Unang nailatag ang mga balangay ng KPD sa mga probinsya ng Gitnang Luzon. Mabilis itong lumawak sa mga maralitang komunidad sa Metro Manila. Sa kasalukuyan, nakalatag ang mga pormasyon ng KPD at mga pormasyon ng mga sektoral na organisasyong kasapi nito sa kamaynilaan, timog katagalugan, hilagang luzon, sa kabisayaan at lumalawak pa. Ang pagkakatayo ng grupong pang-organisa sa Mindanao ang nagkumpleto sa pambansang katangain ng KPD. Sa matagumpay na Unang Pambansang Kongreso ng KPD na inilunsad noong Disyembre 10-12, 2001 sa Baptist Camp, Mariveles, Bataan, buo ang representasyon ng lahat ng sektor ng lipunan at mga istratehikong probinsya at syudad mula sa 200 delegado na nagsidating.

Mula nang itatag hanggang sa kasalukuyan, nagkamit ng mga tagumpay ang KPD sa pagsusulong ng mga pakikibaka ng mamamayan. Dahil dito, nagtatamasa ito ngayon ng respeto ng iba’t-ibang sektor ng mamamayan bilang pwersa sa pagbabago.

I. Pambansang Demokrasya: Ang Pampulitikang Linyang Nagbubuklod sa KPD

A. Maikling Repaso sa Pangkasaysayang Pag-unlad ng Pakikibaka para sa Pambansang Demokrasya

Ang Pilipinas ay isang pampulitikang entidad na iniluwal ng pangkasaysayang pag-unlad ng pakikibaka ng sambayanan laban sa kolonyalismo. Nagkahugis ito nang mabilis sa huling bahagi lamang ng ika-19 na siglo nang mailunsad ang tinatawag na Kilusang Propaganda na nanawagan ng reporma sa paghaharing teokrasyang kastila.

Ang kawalan ng pambansang kamulatan at identidad ng sambayanan ang malaking salik sa mabilis na pagkakagapi ng mga Pilipino. Panghahati (taktikang divide-and-rule), espada at krus ang ginamit ng mga kolonyalistang Espanyol upang maghari at gapiin ang nasyunalismong Pilipino. Kaagad na nahimok ng mga kolonyalista ang lokal na naghahari dahil sa kanilang palasukong aktitud sa mga dayuhan. Mula sa mga lokal na namumuno, umusbong ang “principalia” sa bawat pueblo at baryo. Ang mga naghaharing ito na may pribadong pag-aari at nag-aangkin ng limitadong makauring kalayaan (class freedom) ang naging katulong ng mga mananakop sa pagpapanatili at pagpapairal ng kolonyal na kaayusan.

Kinailangan munang makapangibabaw ang kamulatan ng mamamayan mula sa makitid na utak-barangay (barangay mentality). Ginamit ng mga kolonyalistang Espanyol ang ganitong pag-iisip at naipatanggap ang pyudal na pagsasamantala bilang sagradong obligasyon. Magkalangkap na marahas na paghahari at paggamit ng relihiyon at kultura na inilako ng mga misyonaryo ang naglubos sa pagsikil sa kaisipan at damdaming makabayan ng mga Pilipino.

Gayunpaman, ang pagsasamantala’t paninikil na ito ang naging dahilan din ng paglawak ng saklaw, pagdami at pagdalas ng mga isporadikong paglaban ng mamamayan. Sa kalaunan, naibagsak ng mamamayang Pilipino ang kolonyalismong Espanyol. Mahalaga ang ambag ng mga aktibistang kumilos noon sa paglilinaw ng kalagayan ng bansa at pagpapaalab ng damdaming makabayan ng sambayanan.

Ang Rebolusyong 1896 ang naglubos sa pag-usbong ng bansang Pilipinas. Bunga ito ng pagrurok ng mga isporadikong paglaban ng mamamayan sa iba’t-ibang bahagi ng bansa sa loob ng 350 taong paghahari ng kolonyalismong Espanyol.

Sa kabila ng paninikil ng kolonyal na pamahalaang Espanyol, palihim na naorganisa ang Katipunan at inihudyat ng “Sigaw sa Pugadlawin” ang paghiwalay ng Pilipinas sa kolonyalismong Espanyol nuong Agosto 23, 1896.

Totoong kung babalikan ang paglaban ng Pilipino sa Espanyol, palaging nagagapi ng mga kolonyalistang Espanyol ang pakikibakang masa ng mamamayan sa loob ng tatlong siglo. Gayunpama’y hindi maitatatwa na nang mailunsad ang Rebolusyong 1896, sa pamamagitan ng kombinasyon ng tamang pwersa, kahilingan at programa, naibagsak ang kolonyalismong Espanyol. Ang masang Pilipino ay nagkapit-bisig laban sa komon na kaaway-- ang pyudal na pagsasamantala sa mga magsasaka at ang pwersadong paggawa na ipinataw ng mananakop.

Inagaw ng Imperyalistang Estados Unidos, na dumating sa Pilipinas sa pinakahuling yugto ng pananagumpay ng Pilipino laban sa Espanyol, ang ating kalayaan bilang bansa. Ibayong humirap ang kalagayan ng mamamayang nagsisimula na sanang mamuhay ng nagsasarili at malaya sa pagdating ng Estados Unidos. Dahil sa mas malakas na kapangyarihang militar at industriyal na astang ‘liberal’, kaagad nalinlang ang mga ‘ilustrado’ na noo’y siya nang nasa liderato ng rebolusyon. Ang panlilinlang na itong nababalot sa mga palamuti tulad ng ‘manifest destiny’ at ‘benevolent assimilation’ ang pumaslang sa mahigit 250,000 Pilipino (sa ilang istorikong pananaliksik, triple ang laki ng bilang: 600,000) na ginugulan ng $600M at gumamit ng 126,468 tropang pandigma – na halos kahalintulad ng pwersa ng imperyalistang US sa rebolusyong Biyetnames nuong 1960’s.

Ang nabubuong dugo ng sambayanang Pilipino sa mga kamay ng mananakop na Amerikano ay hindi pa ganap na nabibigyan ng pambansa-demokratikong katarungan. Ngunit ang kasaysayan ang magtitiyak na mapapasakamay ito ng api at pinagsasamantalahang mamamayan.

Ilusyon lamang ang ipinagmamalaking pampulitikang istabilidad ng kasalukuyang rehimen. Kung may antas man ng istabilidad sa poder ng gobyerno, ito’y sapagkat may inabot silang antas ng konsolidasyon sa kabila ng nagpupuyos na sambayanan. Ang ganitong pampulitikang istabilidad sa ‘poder ng kapangyarihang pampulitika’ ay bunga ng paggamit ng epektibong mga pamamaraan at kasangkapan ng Estados Unidos sa pagkontrol ng pulitika, ekonomya at kultura ng bansa. Gayunpama’y hindi ito nangangahulugang mapananatili ng kapangyarihang lokal at ng Estados Unidos ang kanilang paghahari sa habampanahon. Habang lumalakas at tumataas ang antas ng teknolohiyang ginagamit sa pagsasamantala at pandarahas, lumalakas din ang batayan para sa pag-aalsa ng mamamayan na siyang lubusang magpapahina sa imperyalistang dominasyon at katutubong pagsasamantala.

Ang pambansa-demokratikong kilusan ay di lubos na nagapi kailanman ng imperyalismong US. Pinatitibayan ng kasaysayan na ang pambansa-demokratikong kilusan ang tunay at seryosong nagtataguyod ng pursigidong paglaban sa pagsasamantalang dayuhan at lokal. Samantala, dahas ng kapangyarihang militar ang itinutugon ng imperyalsimong Estados Unidos at mga lokal na galamay nito sa mga lumalaban sa kanya habang nagkukunwang taggapagtanggol ng kalayaan at demokrasya sa buong daigdig.

Ang kasaysayan ng sambayanang nagtataguyod sa pambansang demokrasya ay tigib ng kadakilaan. Sa nakalipas, makikitang naisasakatuparan lamang ng US ang supresyon ng rebolusyong Pilipino sa kolaborasyon ng mga lokal na naghahari.

Ang kabuhayang Pilipino na kontrolado ng Estados Unidos ay patuloy na nakalugmok dahil sa paglala ng pambansang ekonomyang ‘import-dependent, export-oriented’, pag-asa sa dayuhang pautang at kapital at lansakang pagtatambak ng mga ‘imported surplus goods’ mula sa US at iba pang industriyalisadong bansa.

Ang ganitong klase ng ekonomya’y nagsasamantala sa mura at supil na lakas-paggawa, nagpapahigpit sa monopolyo ng iilang asendero sa malalawak na lupang sakahan, at nagpapalawig ng akumulasyon ng kapangyarihang pampulitika sa kamay ng mga burgesya-kumprador at panginoong-maylupa na pangunahing kakutsaba ng imperyalismong US sa pangangasiwa ng estadong nagpapanatili sa mala-pyudal at malakolonyal na lipunan.

Ang pangunahing dagok ng pambansa-demkratikong kilusan ay sa imperyalismong Estados Unidos at lokal na mga pwersa nito dahil sila ang pangunahing nagsasamantala’t nang-aapi at nagsasadlak sa sambayanan – laluna sa mga manggagawa’t magsasaka – sa masidhing kahirapan.

B. Ang Kahulugan ng Pambansang Demokrasya

Niyayakap at isinusulong natin ang pambansang demokrasya bilang pampulitikang linya at tanging tiyak na landas tungo sa tagumpay ng masang anakpawis para sa pagkakamit ng kanilang mga kapakanan at adhikain.

Pambansa dahil naglalayon ng paglaya ng lipunan at bansa sa kontrol at dominasyon ng imperyalismo. At demokratiko dahil tinitiyak ang saligang karapatan sa pag-aari at pagsasaka ng sapat na sukat ng lupa ng malawak na masang magbubukid, sa pamamagitan ng pagwasak sa pyudal na monopolyo sa mga lupain ng iilang panginoong maylupa at pamamahagi sa mga ito sa mga magbubukid na wala o salat ang lupang sinasaka. Ginagarantiyahan din ang mga demokratiko at batayang karapatang sibil (basic civil rights) ng lahat ng mamamayan, gayundin ang kanilang malawak na partisipasyon sa pag-guhit ng kanilang kinabukasan sa pamamagitan ng demokratikong pamahalaang bayan.

Ang pambansang demokrasya ay kinakailangang (necessary) yugto sa pakikibaka ng mamamayan para sa katarungang panlipunan. Sa balangkas nito, maisusulong ng bansang Pilipino ang mga demokratikong karapatan at ganap na panlipunang kasarinlan ng sambayanan. Walang tunay na repormang agraryo at pambansang industriyalisasyong magaganap hangga’t hindi lubusang nalalansag ang imperyalistang paghahari sa Pilipinas.

Ano kung gayon ang ating mga tungkulin bilang mga pambansa-demokratikong aktibista at kasapi ng KPD?

Sa pinakasimpleng kahulugan nito, saligang tungkulin nating ipaglaban ang pambansang kasarinlan sa lahat ng aspeto ng lipunan, at pangalawa, ipatupad ang tunay na repormang agraryo bilang pangunahing nilalaman ng demokratikong pakikibaka sa yugtong ito ng nagpapatuloy na rebolusyong Pilipino.

K. Pagkilala sa Pwersang Nagtataguyod ng Pambansang Demokrasya

Madaling sabihing magtatagumpay ang pambansa-demokratikong kilusan sa pamamagitan ng pagtataguyod ng sambayanan. Ngunit sino ang tinutukoy nating sambayanan?

Ang sambayanan ay binubuo ng mga uri, sektor at pwersang popular o demokratiko sa lipunan.

Ang mga magbubukid at manggagawa ang pinakamarami sa lipunan – sila ay 90% ng populasyon. Sila ang pinakaapi at pinaka-pinagsasamantalahang uri, sila ang pinakamalawak at pinakamaaasahang baseng tagapagtaguyod ng pambansa-demokratikong pagbabago. Itinakda ng kasaysayan ang pagiging pinakaabanteng uri ng manggagawa.

Ang mga lokal na katamtaman-laking negosyante na may mithiin para sa pambansang industriyalisasyon na pinipigilan at binabansot ng imperyalismo ay maaasahang magiging kakampi ng sambayanan sa pakikibaka. Ang inteligentsia – mga propesyunal at intelektuwal kabilang ang mga kabataang-estudyante at ang karamihan sa mga maliliit na negosyante ang bumubuo sa maliit na burgesya o peti-burgesya. Sila ang pinaka-progresibong saray ng burgesya. Tulad ng katamtaman-laking negosyante, sila’y mayroon ding sariling sektoral na interes na hindi kagyat na tunggali sa interes ng malawak na masang-anak-pawis. Sila’y maaasahang kakampi ng magsasaka at manggagawa sa pambansa-demokratikong kilusan sapagkat sila’y inaapi rin sa kasalukuyang sistema.

Ang pinagsamang lakas ng mga uri, sektor at pwersang demokratiko ang matibay na moog na magpapahina at wawasak sa kapangyarihan ng imperyalismong US at ng lokal na naghaharing uri na binubuo ng mga panginoong maylupa, burgesya komprador at burukrata kapitalista.

Sa pamamagitan ng pagkilala sa katangian ng mga uri sa lipunan – kung sino ang kakampi at kaaway – makapagbubuo tayong mga aktibista at kasapi ng KPD ng tamang patakaran na gagabay sa kondukta ng ating pampulitikang pakikitungo sa kanila. Mahalagang alam natin ang hanayan ng puwersa at balanse ng pwersa sa kahit na anong takdang panahon. Sa anumang labanan at kilusang pulitikal, ang aktibista ay kailangan masusing pinag-aaralan ito upang mahusay at wastong maibalangkas ang mga partikular na linya, panawagan at tungkulin upang mapanghawakan ang pampulitikang pusisyon at inisyatiba sa kapakinabangan ng mamamayan, ng kilusan at ng bawat organisasyong pambansa-demokratiko.

D. Pangangailangan para sa isang Nagkakaisang Prente

May pangmadalian o taktikal at pangmalayuan o estratehikong kabuluhan na ang mga aktibista ay maging maalam sa pagkilala sa mga batayang pwersa at iba pang positibong pwersa ng pagbabago laban sa reaksyunaryong kapangyarihan. Mahalaga sa taktika na alam nating ilagay sa kongkretong aplikasyon ang estratehiya, ang mga kongkretong porma ng organisasyon at pamamaraan ng pakikibakang gagamitin upang sa ganitong pagsusuri ng mga internal na pagkakahati-hati at kahinaan ng reaksyon, magamit natin ito sa pagpapalakas at pagpapatalas ng pagkakaisa at paglaban ng mga pwersa ng pagbabago.

Upang makamit natin ang pampulitikang tagumpay, kailangan makabig ang kalakhan ng panggitnang pwersa sa panig ng masang anakpawis. (Gayundin ang kailangang gawin ng reaksyon kung gusto nitong hadlangan ang pangingibabaw ng progresibong kilusan na pangunahing nakasandig sa batayang alyansa ng uring manggagawa at magsasaka.)

Kailangan nating pagsamahin ang mga batayang uri at panggitnang pwersa upang magtagumpay. Ito ay ang tinatawag na nagkakaisang prente o united front para sa pambansang demokrasya. Sa ibang paliwanag, ang nagkakaisang prenteng ito ay ang saligang alyansa ng manggagawa at magbubukid at ang pagkabig dito sa mga panggitnang puwersa. Batayang sangkap ito sa pagsusulong ng pambansa-demokratikong kilusan.

Kung walang pang-organisasyong paglawak at konsolidasyon ang pambansa-demokratikong kilusan, hindi nito mapapahina at mapapabagsak ang malakas na pampulitika, pang-ekonomya, pangkultura at pangmilitar na kakayanan at kapangyarihan ng imperyalistang Estados Unidos at mga lokal na naghaharing uri. Ang nagkakaisang prente ng lahat ng demokratikong uri, sektor at pwersa ay rekisito para makamit ang layuning ito. Ang nagkakaisang prenteng ito ay maaaaring mayroon o walang pormal na organisasyon.

Mahalaga para sa mga pambansa-demokratikong aktibista na mapalakas ang pagkakaisa ng nagkakaisang prente upang maihiwalay at mapahina ang reaksyon. Habang kinikilala at nirerespeto ang pagkakaiba ng mga makauri, sektoral na interes ng mga kabilang dito, tinitiyak na nalalampasan ito ng pangunguna ng pagkakaisa laban sa komon na kaaway at adhikain para sa pambansang kalayaan at demokrasya.

Kapag nakabisado natin ang prinsipyong ito, nag-iisip at kumikilos tayo ng ayon sa interes ng pagpapalakas sa alyansa ng manggagawa at magsasaka at nakabig natin ang suporta at napalahok ang panggitnang pwersa, mayroon na tayong matibay-tibay na gabay. Makakaya na nating sukatin ang ating lakas sa pana-panahon. Ang aktibista ay kailangang laging mulat ang isipan at di nagpapadala sa emosyon kapag siya ay bumabasa sa pampulitikang sitwasyon. Ang di siyentipikong paraan ng pagbasa sa pampulitikang sitwasyon ay magtutulak sa atin sa bangin ng pagkatalo. Habang ginagabayan tayo ng tamang pampulitikang linya, gumagawa ng tamang desisyon at naisasakatuparan ang ating mga balak sa pamamagitan ng organisadong pagkilos, tayo ay patuloy at ibayong susulong.

Upang maisulong ang pambansa-demokratikong pakikibaka, kailangang buuin ang malawak na pagkakaisa ng mamamayang Pilipino sa anyo ng pambansang nagkakaisang prente. Ang pambansa-nagkakaisang prente ang pagkakaisa ng lahat ng progresibong uri, saray at grupong lumalaban para ibagsak ang imperyalismo, pyudalismo at burukrata-kapitalismo. Sa pamamagitan ng prenteng ito, mapapakilos ang lahat ng positibong uri at pwersa laban sa imperyalismo at mga lokal na naghaharing-uri sa anumang larangan at paraang kakayanin nila.

Nakasalalay ang lakas ng pambansang nagkakaisang prente pangunahin sa saligang alyansa ng manggagawa at magsasaka. Ngunit mulat ding hinihimok ang pakikiisa ng mga petiburgesya at pambansang burgesya samantalang inihihiwalay ang mga sagadsaring kontra sa pagbabago ng lipunan. Alinsunod din sa prinsipyo ng nagkakaisang prente, sinasamantala rin ang bangayan sa mga naghaharing-uri para lalong pahinain ang kanilang hanay at unti-unti silang gapiin. May mga sitwasyon, laluna kung malakas ang pwersa para sa pagbabago, na masasamantala ang mga alitan sa pagitan ng naghaharing-uri hanggang ang ilang bahagi o elemento nila ay pumanig sa interes ng mamamayan. Gayunman, mangyari man ito, malinaw sa ating ito’y panandalian lamang.

Ang pambansang nagkakaisang prente ay maaaring meron o walang pormal na organisasyon.

II. Mga Pangkalahatang Prinsipyo, Layunin at Tungkulin

Ang mga pangkalahatang prinsipyo, layunin at tungkulin ng KPD ay nasa balangkas at alinsunod sa pampulitikang linya, prinsipyo at oryentasyong pambansa-demokratiko. Tinutupad ito ng KPD bilang pampulitikang sentro na may mahigpit na ugnay pangunahin sa pinakamalawak na masang anakpawis (manggagawa at mala-manggagawa kapwa sa kanayunan at kalunsuran), kinakabig ang pakikiisa at suporta ng mga panggitnang-uri at pwersa at ibinubukod at nilalabanan ang mga prinsipal at sagadsaring kaaway ng buong mamamayan.

Itinataguyod ng KPD ang isang Kartilya na naglalaman ng sumusunod na programa sa pakikibaka:

1. Lansagin ang neokolonyal at malapyudal na kaayusang panlipunan sa pamamagitan ng paglaban sa imperyalismo – ito ay pagkakamit ng tunay na kalayaan at soberenya na nakasalalay sa pakikibaka para sa pambansang paglaya mula sa dayuhang dominasyon.

Upang makamit ito, kinakailangang makibaka ang mamamayang Pilipino laban sa imperyalismo at sa iskemang globalisasyon nito sa kasalukuyan, gayundin sa mga lokal na kakutsaba nito sa pamamagitan ng paglalansag at pagpapalit sa neokolonyal na estado ng lokal na naghaharing uri. ;

2. Kamtin ang isang nagsasariling ekonomya na iluluwal ng paglalansag sa pagsasamantalang imperyalista at pyudal sa pamamagitan ng tunay na repormang agraryo at pambansang industriyalisasyon.

Pauunlarin ang ekonomya sa pamamagitan ng pagpapaunlad ng produksyong agrikultural bilang pundasyon tungo sa pagpapaunlad ng mga batayan at istratehikong industriya. Dapat na ipagtanggol at pangalagaan ang pambansang patrimonya mula sa pandarambong at abuso ng dayuhang monopolyo kapital at iba pang dayuhang interes.

3. Bawiin mula sa kontrol ng dayuhan at isabansa ang mga pangunahing industriya at kagamitan sa produksyon at tiyakin ang makatarungang pakinabang ng mga manggagawa;

4. Pawiin ang lahat ng sagwil sa kasarinlan. Wakasan ang mga di-pantay na kasunduan at dikta ng mga dayuhang kapangyarihan;

5. Itaguyod ang demokratikong karapatan ng mamamayan. Ipawalambisa ang mga batas at kautusang yumuyurak sa karapatang demokratiko at kalayaaang sibil ng mamamayan;

6. Palayain ang kababaihan sa lahat ng anyo ng pang-aapi at pagsasamantala at igalang ang pantay na karapatan ng kababaihan;

Ang paglaya ng kababaihan ay nangangahulugan ng paglalansag sa tatlong- saping pang-aapi-- pambansa, makauri, at pangkasarian. Kailangan sa pakikibakang ito ang paglahok mismo ng kababaihan lalo na mula sa uring manggagawa at magsasaka. Ang pakikibaka para sa paglaya ng kababaihan ay mahalaga, bagama’t may kakanyahan, at di-maihihiwalay na bahagi ng pakikibaka para sa pambansang demokrasya.

7. Kilanlin ang karapatan ng mga katutubong Pilipino na paunlarin ang kanilang ekonomya, kaayusang pulitikal at kultura;

Ang pambansang minorya o mga katutubong Pilipino ay may mga pangkulturang tradisyon, katutubong sistema ng pamamahala sa kanilang komunidad at kabuhayan at pang-ekonomiyang sistemang minamantini upang buhayin ang kanilang mga pamayanan sa gitna ng pananalasa at pandarambong ng estado at korporasyong dayuhan sa pambansang patrimonya. Ang pagtataguyod sa kanilang katutubong karapatan ay nangangahulugan ng paggalang sa kanilang karapatan sa paggamit at pagpapaunlad ng mga likas na yaman ayon sa kanilang pangangailangan.

8. Iwaksi ang dekadenteng imperyalistang kultura at atrasadong pyudal na kaisipan at itaguyod ang kulturang bayan, syentipiko at makabayang pananaw;

Mahalagang instrumento sa pambansang paglaya at panlipunang pagbabago ang isang makabayan, siyentipiko at pangmasang edukasyon. Layunin ng pangkulturang kilusang masa ang paglagot sa kadena ng kolonyal, pyudal at patriyarkal na kulturang pumipigil sa paglahok ng mamamayan sa mga progresibo at rebolusyunaryong gawain.

9. Itaguyod ang ugnayang panlabas na nakabatay sa karapatan ng mga bansa at lahi. Itaguyod ang paggagalangan at tutulan ang anumang anyo ng panghihimasok sa yaman at teritoryong saklaw ng isa’t-isa;

10. Itindig ang pamahalaang kakatawan sa interes at kapangyarihan ng mamamayan. Buuin sa ubod nito ang batayang alyansa ng manggagawa at magbubukid at ang pakikiisa ng kabataan, propesyunal, relihiyoso, makabayang negosyante at tapat na lider ng bayan.

Nakasalalay ang kapangyarihan ng inaaping mamamayan sa pagbubuo ng organisadong lakas na nakasalig sa batayang alyansa ng manggagawa't mala-manggagawa kapwa sa kanayunan at kalunsuran. Ang kapangyarihang ito ang magsisilbing pundasyon para sa pagbubuo ng lakas ng mamamayan tungo sa pagtatayo ng isang tunay na demokratikong pamahalaang magtataguyod sa kanilang pang-ekonomya, pampulitika at makataong karapatan.

Pangunahing panlipunang malasakit ang pangangalaga sa interes at kagalingan ng mamamayan. Sa pamamagitan ng demokrasyang bayan, hahanguin ang mamamayan mula sa kahirapan, pauunlarin ang kanilang kabuhayan, titiyakin ang kaseguruhan sa trabaho at isang makataong kondisyon sa paggawa kasama na ang pabahay, edukasyon, at kalusugan.

Alinsunod at sa pagtataguyod sa mga prinsipyo at layuning ito at sa pamamagitan ng paghahapag ng pambansa-demokratikong pananaw, pagsusuri at paninindigan, gagampanan ng KPD ang mga pangkalahatang tungkulin na:

1. Pukawin at itaas ang kamalayan ng pinakamaraming bilang ng mamamayan sa pamamagitan ng –

a. pagsasagawa ng propaganda, sa iba’t-ibang anyo at pamamaraan, sa hanay ng malawak na masa;
b. paglulunsad ng edukasyon at pagsasanay ng mga lider at organisador sa hanay ng mamamayan; at
c. maagap na paglalabas ng pagsusuri at pusisyon laluna sa mga mayor na isyu at pangyayari sa bawat aspeto ng buhay panlipunan ng mamamayan.

2. Mamuno, sumentro at ikoordina ang pagkilos ng buong mamamayan at ng partikular na mga uri at sektor. Kaugnay nito –

a. mamuno at manguna sa mga pagkilos ng mamamayan bilang tugon sa mga isyung komon sa lahat ng mamamayan o partikular sa uri o sektor;
b. igalang at suportahan ang independyenteng pagkilos ng iba pang progresibo at makabayang organisasyon.

3. Buuin ang pinakamalawak na pagkakaisa ng mamamayang Pilipino. Kaugnay nito –

a. itayo at patatagin ang KPD bilang sentrong iniinugan ng mga organisasyong masa;
b. magsagawa ng tuwirang pag-oorganisa sa masa at tumulong sa pagbubuo ng mga organisasyon nila;
c. manguna o mag-inisyatiba sa pagbubuo ng pakikipagkaisa sa iba pang progresibo at makabayang organisasyon at indibidwal sa mga batayan at layuning taktikal man o pangmatagalan;
d. umugnay at makipagkaisa sa iba pang inaaping mamamayan ng daigdig para sa pagsusulong ng mutual interest at/o sa buong pakikibaka ng sandaigdigan laban sa imperyalismo.

4. Makipagkaisa at makipagtulungan sa iba pang inaaping mamamayan ng daigdig para sa pakikibaka laban sa imperyalismo. Kaugnay nito –

a. paunlarin ang pakikipag-ugnayan at kooperasyon sa iba’t-ibang progresibong organisasyon at indibidwal at mga kilusang mapagpalaya para sa pagsusulong ng mutual na interes;

III. Prinsipyong Pang-Organisasyon

1. Ang KPD ay isang alyansa ng mga organisasyon ng mamamayan mula sa iba’t-ibang sektor at rehiyon ng Pilipinas na nagbubuklod-buklod sa batayan at layuning makamit ang pambansang kalayaan at demokrasya. Ito ay binubuo ng mga manggagawa, magsasaka, mangingisda, propesyunal, taong-simbahan, makayabang negosyante, katutubo, kabataang estudyante, maralitang taga-lunsod at kababaihan. Ito ay nakasandig sa pinagsanib na lakas ng lahat ng api at pinagsasamantalahang uri sa lipunang Pilipino. Bagama’t ito ay pangunahing binubuo ng mga organisasyong masa, ibinibilang din ng KPD sa kanyang kasapian ang mga indibidwal na handang tanggapin ang mga prinsipyo at programa ng alyansa. Ang lakas at tatag ng KPD ay kanyang kinukuha mula sa tinipon na lakas ng kanyang mga kasaping organisasyon at mga indibidwal na nag-aambag ng talino, rekurso at panahon dito.

2. Ang KPD at lahat ng organisasyong bumubuo rito ay pinag-iisa ng isang deklarasyon ng mga prinsipyo ng pagkakaisa, konstitusyon o alituntuning pang-organisasyon at pangkalahatang programa ng pagkilos.

3. Itinataguyod nito ang pagkakaisa ng mga organisasyong kaanib nito sa pamamagitan ng paggawa ng desisyon matapos ang malaya at bukas na talakayan ng mga usapin. Kinikilala nito ang malusog na tunggalian ng mga ideya upang kamtin ang mas mataas at mahigpit na pagkakaisa sa pagitan at sa hanay ng mga kasapi. Sinisikap ng KPD na makabuo ng konsensus sa anumang usaping kinakaharap nito. Gayunman, ipapatupad sa alyansa ang kapasyahan ng mayorya ng mga kasapi nito. Matapos mabuo ang desisyon, ang lahat ng kasapi, indibidwal man o organisasyon, ay inaasahang tumupad sa mga ito upang matiyak ang nagkakaisang paghakbang ng alyansa. Sa loob ng balangkas ng pundamental at partikular na pagkakaisa ng alyansa sa anumang takdang panahon, iiral ang independensiya at inisyatiba ng bawat kasaping organisasyon.

4. Ang KPD ay naglulunsad ng iba’t-ibang porma ng pagkilos at aktibidad sa kanyang pagmumulat, pag-oorganisa at pagpapakilos sa mamamayan tulad ng mga forum, seminar, pag-lo-lobby, aksyong ligal (legal actions), piket, welga, martsa, demonstrasyon at welgang bayan. Bagama’t ito ay kumikilos sa ligal at depensibong paraan, kinikilala nito ang papel at ambag ng armadong pakikibaka na nagtataguyod sa interes ng masang anakpawis laluna sa kanayunan at ang hindi mapasusubaliang bigwas nito sa kapangyarihang estado.

5. Hangga’t umaayon at makabubuti sa pagsusulong ng interes ng mamamayan, ng kilusan at ng organisasyon nito, ang KPD ay nakikipag-ugnayan at/o nag-iinisyatiba sa pagbubuo ng pakikipagkaisa sa iba pang progresibo at makabayang organisasyon at indibidwal. Ginagabayan ito ng mga prinsipyo ng pakikipagkaisa at tunggalian tungo sa mas mataas na batayan ng pagkakaisa, independensiya at inisyatiba sa pagsusulong pakikibaka para sa pambansang kalayaan at demokrasya.

Ang alyansa, kung gayon ay laging mulat na hahakbang tungo sa pag-abot sa pinakamalawak na bilang ng mamamayan. Hindi ito magkakasya sa pagpapakilos lamang ng kanyang masang kasapian kundi ay uugat sa malawak na masang anakpawis at patuloy na lilikhain ang kondisyon upang ang panggitnang pwersa ay makabig sa pakikibaka para sa pagbabago ng lipunan.

V. Mga Proseso at Rekisito sa Pag-oorganisa ng KPD

A. Proseso ng Pagsapi, Rekisito sa Pagbubuo ng Balangay at Papel ng KPD sa Iba’t ibang Antas

Ang sinumang indibidwal o organisasyon na naniniwala sa prinsipyo’t paninindigan nito at handang magtaguyod sa mga tungkulin, programa, at Saligang Batas nito ay maaaring sumapi sa KPD. Pinakamainam kung ang bawat kasapi ay makakatapos ng Oryentasyon ng KPD bago sumumpa bilang kasapi.

Maaaring itayo ang balangay saanma’t may matitipong di bababa sa 15 indibidwal. Maaari itong itayo kahit sa mga lugar na hindi pa nakatayo ang mga organisasyong masa. Sa ganitong sitwasyon, ang KPD (OC man ito o balangay ng 15 katao) ay maaaring tumulong para sa pagtatayo ng mga pambayang organisasyong masa, halimbawa’y ng magsasaka, mangingisda, manggagawa, mga tsuper, kabataan at estudyante, guro, iba pa kung mayroon nang batayan para dito.

Kung di pa nakatitipon ng sapat na bilang, maaaring itayo muna ang adhoc committee na bubuuin ng di bababa sa pito katao. Ito ang maghahanda para sa pagbubuo ng ganap na balangay ng KPD. Samantala, kung mas kaunti pa kaysa pito, ang bubuuin muna ay ang organizing committee na bubuuin ng di bababa sa tatlo katao.

Ang pamprobinsyang balangay ay itatatag kung nakabuo na ng di bababa sa tatlong balangay. Itatayo naman ang pangrehiyong balangay ng KPD kung mayroon nang di bababa sa tatlong pamprobinsyang balangay (maaari ring dalawa lamang depende sa pagkakapwesto ng probinsya/lunsod sa pulitika ng rehiyon). Tulad ng KPD sa antas probinsya, tungkulin ng KPD sa antas rehiyon ang pagtatakda ng direksyon sa pakikibaka ng mamamayan sa saklaw ng rehiyon.

B. Kasalukuyang Istrukturang Pang-Organisasyon

Ang istruktura ng organisasyon ng KPD sa kasalukuyan ay ang sumusunod

Pambansang Kongreso ---- Mga Sektoral na
Organisasyong Kasapi

Pambansang Konseho ---- Mga Komisyon (PSC)

Pambansang Komiteng Tagapagpaganap ---- Kalihiman

Mga Komite

Panrehiyong Balangay Panrehiyong Balangay Panrehiyong Balangay

Mga Pamprobinsyang Balangay

Mga Pambayang Balangay